For all the english people (I personally i think no one will read this, but still..) who read this: Sorry, it's in dutch! in dutch i can express myself the best now... So try to read it, or just translate it with Google Translater or any other translater...
Here it comes!
Je zat me al vanaf het begin van het schooljaar aan te kijken. Bij elke les die wij samen hadden. Dag in dag uit. Elke keer als ik op keek dan staarde je me aan. Alsof jouw ogen mijn ogen wilden ontmoeten. Zodat mijn ogen die van de jouwe konden begroetten. Het was net alsof je jezelf oplaadde met een lach die ik je zo af en toe schonk. En ook elke keer zei je vrolijk: "Hoi Karlijn!" en dan begroette ik jou met "Hoi Falco!". Na zo'n moment leek het alsof je harder werkte op een of andere manier. Maar waarom? "Waarom"? Is mijn vraag?
Al die tijd leek je zo verliefd. Al die tijd dacht ik dat je iets voor mij koesterde. De laatste paar weken begon ik er op te letten. En begon ik je leuk te vinden. Jij was een jongen die altijd aardig was tegen mij. Maar deze laatste week leek die koestering in jou weggeblazen te zijn.
Weg met de wind. Weg.Naar iemand anders toe. Iemand die wel van mij houden kan. Ik dacht dat jij de ware was. Dat jij diegene was waar ik oud mee zou kunnen worden. Mijn geheimen kon delen. En mijn verdriet uit kon huilen. Mijn problemen kon voorleggen en dat jij die dan samen met mij kon oplossen.
Maar het is allemaal een illusie. Of verberg je wat? Nou ja, het maakt al niks meer uit. Ik vergeet je gewoon. Net als ik dat bij Bram en Stijn heb gedaan. Het is alsof ik een knop om draai en dat ik dan alle gevoelens voor die persoon kwijt ben. Dat is zo makkelijk. Dus maak je maar geen zorgen hoor! Al die gevoelens en gedachtes over en voor jou laat ik langzaam weg ebben. Weg ebben naar niemandsland.
Zo snel ze zijn gekomen, zo snel kunnen ze ook gaan.
I had to give it some fresh air. Sometimes i listen to lovesongs, this time i wanted to write something. And was bored when i wrote it. I wrote it off me.
